Sponsorlu Bağlantılar
   

Kızılay Haftası İle İlgili Skeçler

Tiyatro ve Skeçler icinde Kızılay Haftası İle İlgili Skeçler konusu , Kızılay Haftası İle İlgili Skeçler Kızılay Haftası Skeçleri (10 yaşlarındaki Ahmet bir sokakta önünde sehpa üzerinde dizili simitleri satmaktadır.Bu sırada 7 yaşlarındaki kardeşi Ayşe gelerek yanına sokulur.) Ahmet:Taze taze gevrek ...

Yeni Konu aç  Cevapla
 
Seçenekler
Alt 25-01-2012   #1 (permalink)
Standart Kızılay Haftası İle İlgili Skeçler

Sponsorlu Bağlantılar


Kızılay Haftası İle İlgili Skeçler
Kızılay Haftası Skeçleri


(10 yaşlarındaki Ahmet bir sokakta önünde sehpa üzerinde dizili simitleri satmaktadır.Bu sırada 7 yaşlarındaki kardeşi Ayşe gelerek yanına sokulur.)



Ahmet:Taze taze gevrek simitlerim var!Buyurun baylar,bayanlar taze simit verelim…

Ayşe:(Ahmet’in yanına sokularak)Ağabey…

Ahmet:Gel Ayşeciğim şöyle otur.Ne o bir şey mi var

Ayşe:Bir şey yok ağabey…Annem gönderdi…

Ahmet:Neden

Ayşe:Paran varsa 5 milyon verecekmişsin.Ekmek peynir filan alacağız.

Ahmet:Babam yok mu evde

Ayşe:Yine sokağa çıktı…Çıkarken de beş kuruş para bırakmadı…

Ahmet:Babam sokağa ne zaman çıktı Ayşeciğim

Ayşe:Yarım saat filan oldu…

Ahmet:Nereye gitti acaba

Ayşe:Nereye olacak ağabeyciğim,her zamanki gibi içmeye…

Ahmet:Babamın parası var mıydı ki

Ayşe:Bilmem…İçkiye buluyor parayı…

Ahmet:(üzgün şekilde)Nereden bulacak Şimdi gelir benden alır.

Ayşe:(endişeli şekilde) Paran var mı ağabey

Ahmet:Biraz kazanmıştım, var güzel kardeşim…İyi ki geldin…Şimdi gelir benden parayı alırdı.

Ayşe:Sen de verme,yok de…

Ahmet:Ne de olsa babamız …Yok diyemiyorum.

Ayşe:Sen de olmasan ekmek parası bulamayacağız .

Ahmet:Canını sıkma güzel kardeşim sen…Sadece okulunu düşün,derslerine iyi çalış.Bugün epeyce simit sattım.Al sana 10 milyon lira,birazda sevdiğin meyvelerden alırsın…

Ayşe:Sağol ağabeyciğim…

Ahmet:Sen yine okula gitmedin değil mi

Ayşe:Nasıl giderim,biliyorsun annem hasta…Ona bakıyorum.

Ahmet:Benim okuldan kaldığım yetmiyor gibi sen de gidemiyorsun.

Neyse bir gün bunların hepsi düzelir elbet…Ben akşama biraz geç geleceğim.Annemin ilaçlarını alabilmem için çok çalışmam lazım.

Ayşe:Benim melek ağabeyim.Sen olmasan…

Ahmet:Şimdi bunları düşünme güzel kardeşim.Durma,çabuk git…Şimdi babam gelir.Elinde parayı görmesin…

Ayşe:Haydi bereketli alış verişler…

Güle güle ağabeyciğim.

Ahmet:Simit!Taze,gevrek simitler,simiiit!

(Bu sırada ellerinde çantalarıyla Yusuf,Fatma,Zeynep gelirler.)

Yusuf:(Ahmet’in bulunduğu yeri göstererek)Şuraya bakın arkadaşlar!Bu bizim sınıftaki Ahmet değil mi

Fatma:Hangisi

Yusuf:Şu köşede simit satan çocuk..

Fatma:Aaa! Vallahi o.Simit satıyor demek.Acaba neden okula gelmiyor Gidip öğrenelim.

Yusuf:Haydi arkadaşlar!

Fatma:(Ahmet’in yanına yaklaşınca)Ahmet!...

Ahmet:Fatma,Yusuf,Zeynep!...Si zsiniz demek.Hoş geldiniz arkadaşlar.

Yusuf:Demek simit satıyorsun

Ahmet:(sıkılır gibi)Evet…Simit yer misiniz arkadaşlar

Yusuf,Fatma,Zeynep:(hep birlikte)Sağol,teşekkür ederiz arkadaşım.

Fatma:Çoktandır okula gelmiyordun…Öğretmenimiz ve bütün arkadaşlar seni hasta sanıp merak ediyorduk.

Ahmet:(üzgün)Ben hasta değilim ama annem hasta..

Zeynep:Onun için mi gelmiyorsun okula

Ahmet:Artık hiç gelemeyeceğim okula.

Fatma:Neden Ahmet Bir şey mi var Halbuki sen çalışkan bir arkadaştın,üstelik de okulu çok severdin.

Ahmet:Gene çok severim okulu…

Hem eskisinden daha fazla…Öyle çok özledim ki okulu,arkadaşları,

Öğretmenimizi…Fakat…(susar,

Boğazına bir şey takılmış gibi sadece yutkunur.)

Yusuf:Fakat dedin sustun.Okula neden gelemiyorsun peki

Ahmet:Gördüğünüz gibi çalışıyorum,simit satıyorum.

Fatma:Gene satarsın…Çalışmak ayıp bir şey değil ki…

Ahmet:Çok çalışmam,çok satmam lazım…

Fatma:Kazandığın parayı ne yapıyorsun

Ahmet:Anneme ilaç,eve ekmek filan alıyorum.

Yusuf:Bunları baban almıyor mu

Ahmet:Almıyor,keşke alsa…

Atlan:Neden

Ahmet:(yalvaran bir sesle)Ne olur arkadaşlar,bana daha fazla bir şey sormayın…

Fatma:Ahmet,biz senin arkadaşlarınız.Bir derdin olduğu belli.Ne olur bize anlat.Belki sana yardımcı olabiliriz.

Zeynep:Öğretmenimiz,tüm arkadaşlar seni merak ediyoruz.Bize her şeyi anlatmalısın.

(Bu sırada sendeleyerek bir adam girer.)

Ahmet(telaşla):Çabuk uzaklaşın buradan…Babam geliyor…

Fatma:Baban mı geliyor

Ahmet:Evet…Babam geliyor…Uzaklaşın ne olur…Sarhoş..

Size belki bir kötülük yapar…

(Arkadaşları istemeyerek geri çekilirler.Uzaktan Ahmet ve babasını izlerler.)

Baba(sallanıp,sendeleyerek Ahmet’e yaklaşır.Ağzında sözcükleri geveleyerek):

Ne o velet!Dalga mı geçiyorsun

(arkadaşlarını işaretle)Kim o bacaksızlar

Ahmet:Arkadaşlarım baba.

Baba:Hah hah ha!...Arkadaşlarıymış…Arkadaşl arın ha…Hah hah ha!...

Ahmet:Babacığım,gülmeyin lütfen!

Ayıp olur…

Baba:Ayıp ha..Hah hah ha…Ayıpmış…Peki beyefendi…

Ayıp ha!...(eğilerek güler)Ayıp…

Hah hah ha…Ayıp…

Ahmet:Okulda anlatırlarsa ayıp olmaz mı babacığım

Baba(sertleşir):Kes sesini bacaksız…

Paran var mı onu söyle

Ahmet:Yok babacığım.

Baba:Nereye sakladın paraları

Ahmet:Ayşe gelmişti ona verdim.Ekmek peynir filan alacaklarmış.

Baba:Ben sana kimseye para vermek yok demedim mi

Ahmet:Ama babacığım ekmek parası verdim.

Baba:Bana ne evde ekmek parası yoksa…Bende de yok para…

Ahmet: Ben bu işi anneme ilaç,

Eve ekmek almak için yapıyorum babacığım.

Baba:Anlamam ben,çabuk paraları çıkar…

Ahmet:Kazancımı Ayşe’ye verdim.Geri kalanı da simitçinin.Şimdi yok babacığım..

Baba:Sen akıllıca verecek misin Yoksa ben zorla mı alayım

Ahmet:Bu paralar benim değil,

Simitçinin babacığım..

Baba:Anlaşıldı,sen lâf dinlemeyeceksin…

(Ahmet’in kolunu tutarak cebindeki paraları zorla alır.Ahmet babasını elindeki paraları almak için çırpınır,koluna yapışır.)

Ahmet:Ne olursun babacığım alma o paraları…Birkaç saat sonra gel,kazanıp vereyim.O paraları simitçiye götürmem lazım.Hem anneme ilaç da alacaktım.

Baba:Annenin ilaçlık işi yok…Bırak kolumu diyorum.Yoksa yersin tokadı…

Ahmet:Paralar benim değil babacığım,simitçinin…

(Baba ile oğlu çekişirken Fatma onlara yaklaşır.)

Fatma:Bırakın onu…

Baba(sert bir hareketle Fatma’ya döner):Bir şey mi istediniz küçük hanım

Fatma:Bırakın onu dedim.

Baba(alaylı):Vay küçük hanım vay…Bu ne sertlik böyle

Fatma:Yaptığınız hiç yakışık almıyor

Baba(alaylı):Bak bak bak!...Lafa bak…Yaptığımız yakışık almıyormuş.(Kolu ile Ahmet’i dürterek)Duydun mu,bak ne diyor arkadaşın

Yusuf:İnsan çocuğunu sokak ortasında böyle tartaklar mı hiç

Baba:Al sana bir akıl hocası daha..

Siz ne karışıyorsunuz bacaksızlar

Hem siz kim oluyorsunuz İşinize gidin hadi…

Zeynep:Biz Ahmet’in okul arkadaşlarıyız..Günlerden beri okula gelmiyor.Biz hasta falan sanıyorduk.Demek buna siz sebep oluyorsunuz…

Baba(Ahmet’e dönerek):Ulan bacaksız,bu avukatların hepsini sen mi tuttun

Ahmet(ağlayarak):Babacığım yapma ne olur

Baba:Ne yapıyorum ki

Yusuf:Daha ne yapacaksınız Ahmet’i hem çalıştırıyor,hem de elinden parasını alıyorsunuz.

Baba:O benim bileceğim iş…

Zeynep:Yaptığınız yanlış,verin arkadaşımızın parasını.

Baba:Çattık be…(arkadaşlarının üstüne yürüyerek)Siz çok oldunuz artık…Haydi işinize bakayım…(arkadaşları geri çekilirler.Babası avucundaki paralarla gitmek üzereyken,Ahmet babasının ayaklarına sarılarak)

Ahmet:Babacığım!...Ne olursun götürme paraları…Bir daha simit vermezler bana…Annem hasta. Ekmek,ilaç alamam…Biliyorum paralarla gidip yine içeceksin… İçme artık…

Baba(öfkeyle geri döner):Şimdi de öğüt ha…Seni sümüklü seni… Al sana…(Ahmet’in ensesine bir tokat yapıştırır.)

Yusuf:Şimdi de dövüyorsunuz onu…Bütün bunlara rağmen Ahmet yine size saygılı…

(Bu sırada Ayşe ağlayarak gelir)

Ayşe:Ağabey,ağabeyciğim…Koş! Anneme bir şey oldu…

Ahmet(Babasının elinden fırlar):Anneme mi

Ayşe(ağlayarak):Evet…Çabuk ol… Komşular evde şimdi…

Ahmet(Bir süre ne söyleyeceğini şaşırmış halde olduğu yerde kalır. Önce arkadaşlarının yüzüne anlamsız şekilde bakar. Sonra hâlâ öfkeden kendi kendine mırıldanmakta olan babasına döner.Cebinde kalan son paraları çıkartarak tablaya savurur.)

Yaptıklarınla övün baba.Al bunlarda senin olsun… Git yine iç. İçe bildiğin kadar iç.Bu yanlış yolda yürü yürüyebildiğin kadar.(Tabladaki simitleri göstererek)Al bunlarda senin olsun…Ne yaparsan yap…

(Ayşe’ye)Haydi çabuk gidelim kardeşim.

Yusuf:Bizde sizinle gelelim…

Zeynep:Ben babamın muayenehanesine gidiyorum.

Fatma:Babanı mı getireceksin

Zeynep:Siz Ahmet ile gidin,ben evi biliyorum.

Yusuf:Bu çok iyi fikir.(Ahmet ile Ayşe’nin ardından)Bekleyin arkadaşlar biz de geliyoruz.

(Yalnız kalan baba bir süre çocukların ardından bakar. Yüzü değişmiş düşünceli bir hal almıştır. Yaptığından utanmış,pişman olmuş gibidir.Farkında olmadan avucundaki paraları tablaya bırakır.Kendi kendine konuşmaya başlar.)

Baba:Ne dedi Gittiğin bu yanlış yolda yürü yürüyebildiğin kadar.. dedi. Sanırım haklı…(Cebinden bir içki şişesi çıkartır.) Sen dersin ha…

Onlar mı haklı Yoksa biz mi haklıyız

(Sahnede ışıklar söner,sadece babasının yüzü aydınlatılır ve bir ses duyulur.)

****Ahmet haklı…

Baba(irkilir ):Ahmet mi Ahmet de kim oluyor

****Seniz öz çocuğun , oğlun…

Baba:Hah hah ha…Şu benim sümüklü Ahmet ha…

****O Dünya’nın en temiz yürekli çocuklarından birisi.Üstelik senin öz oğlun.

Baba(sesin geldiği yöne bakar):Ha.

Ne dedin

****O senin öz oğlun. Yaptıkların doğru değil. O hasta annesine koşarken sen sokaklarda geziyorsun. Çok yanlış yoldasın.

Baba:Yanlış yol ha…(Elindeki şişeyi kaldırarak) Bak arkadaş gene ne diyorlar… Yanlış yoldaymışım, sen dersin

****Elindeki şeytandan yardım bekleme.. Seni evinden,yuvandan, çocuklarından koparan o şişe değil mi

Baba(şişeye):Doğru mu bunlar Hadi be arkadaş susma, sen de bir şeyler söyle.

****Boşuna direnme. Elindeki şişenin zehir olduğunu sen de çok iyi biliyorsun. Hâlâ ona arkadaşım diyorsun…Seni yuvandan koparan,karını yataklara düşüren, çocuklarını sokaklara bırakan hep o şişe değil mi Bırak o zehiri elinden…

Baba:Zehir ha! Hah hah hah!Bak ahbap, şimdi de sana zehir diyor…Doğru mu bunlar?

****O sana tek söz söyleyemez…Neden beni dinlemiyorsun?Ben sensin içindeki iyiliklerin sesiyim.

Baba:(Kenara çömelir,başını avuçlarının içine alarak)Hayır! Hayır… Sus artık… Seni dinlemek istemiyorum…İstemiyorum…

****Karın ağır hasta…Çocukların ağlayarak koştular.Belki şu anda ölmüştür.Çocuklarınız ne olacak, sen ne olacaksın?

Baba:(Yavaş yavaş yerinden doğrulur)Oğlum,kızım…Yavruları m…Beni affedin…Ben gerçekten yanlış yoldaymışım...

Döneceğim bu yanlış yoldan.Size döneceğim yavrularım.Eskisi gibi mutlu olacağız.(Elindeki şişeye kinle bakar ve fırlatır)Uzaklaş benden,bırak yakamı, defol git şeytan…

****Yaşa…Kazandın…İşte en sonunda doğru yolu buldun…Haydi şimdi evine,çocuklarına dön…

Baba:(Hızlı adımlarla eve yaklaşır)Yavrularım!

Doğru yolu buldum,size döndüm,siz olmadan yaşayamam.

Ahmet ve Ayşe:(Koşarak babasının boynuna sarılırlar)Babacığım!Asla bizi bırkma!

Herkes alkışlar,perde kapanır.

 

Mavi_inci isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Hızlı Cevap
Sponsorlu Bağlantılar
Yeni Konu aç  Cevapla

Sayfayı Paylaş

Hızlı Cevap
Kullanıcı isminiz: Giriş yapmak için Buraya tıklayın
Sorunun cevabını alttaki kutucuğa yazınız. (Gerekli)

Mesajınız:

Seçenekler


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Orman Haftası İle İlgili Skeçler Mavi_inci Tiyatro ve Skeçler 0 24-12-2011 16:39
Kızılay Haftası Şiirleri - Kızılay Haftasıyla İlgili Şiirler Mavi_Sema Şiirler 0 11-01-2011 01:14
Kızılay Haftası İle İlgili Afişler - Kızılay Afişleri Mavi_inci Diğer Resimler 0 30-12-2010 16:28
Kızılay Haftasıyla İlgili Sözler - Kızılay Haftası İle İlgili Güzel Sözler Mavi_Sema Özel Gün ve Geceler 0 19-12-2010 23:52
Kızılay Haftası Konulu Resim - Kızılay Haftası İle İlgili Resimler Mavi_Sema Özel Gün ve Geceler 0 12-11-2010 22:13


Saat: 21:18.


Powered by vBulletin® Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO ©2011, Crawlability, Inc.
Frmartuklu.Net ©2008 - 2014